มารยาทการชมละครคาบุกิ: วิธีดูเวทีที่ดราม่าที่สุดของญี่ปุ่นโดยไม่ทำตัวเองขายหน้า

คาบุกิเสียงดัง สีสันจัดจ้าน และเป็นมิตรกับผู้มาเยือนอย่างน่าประหลาดใจ แต่เสียงตะโกนดราม่าจากระเบียงด้านบนนั้นไม่ใช่คำเชิญให้คุณร่วมวง และมีจังหวะทั้งชุดสำหรับเวลากิน เคลื่อนไหว และปรบมือ นี่คือวิธีสนุกกับวันหนึ่งที่ Kabukiza โดยไม่กลายเป็นข่าวเสียเอง

อัปเดต

ตะโกน 掛け声 (คาเคโกเอะ) เหมือนขาประจำ

นักท่องเที่ยวในกลุ่มผู้ชมยืนขึ้นและตะโกนระหว่างช่วงเงียบของการแสดงคาบุกิขณะที่ผู้ชมข้างเคียงหันมามอง
NG

ตะโกนออกมาระหว่างฉากตึงเครียดเพราะได้ยินคนอื่นทำ

กลางการแสดง เสียงตะโกนคมๆ ดังขึ้นจากระเบียงด้านบน คำเดียว จังหวะเป๊ะ ตกลงในครึ่งวินาทีของความเงียบก่อนที่นักแสดงจะตวัดท่าโพส มันฟังดูเกิดขึ้นเอง เหมือนฝูงชนในสนามกีฬา และสิ่งล่อใจให้ร่วมวงก็มีจริง อย่าทำ เสียงตะโกนเหล่านั้นคือ 掛け声 (คาเคโกเอะ) และการตะโกน 'Bravo!' หรือ 'Naritaya!' มั่วๆ ในจังหวะผิดจะตกลงเหมือนโทรศัพท์ดังในงานศพ ขาประจำรอบตัวคุณจะหน้าเบ้ และคุณจะเหยียบทับจังหวะที่นักแสดงกำลังก่อขึ้นมาพอดี

ผู้รู้จริงสูงอายุบนระเบียงด้านบนตะโกนเรียกชื่อสำนักของนักแสดงในจังหวะที่สมบูรณ์แบบขณะที่ผู้ชมจ้องไปที่เวที
OK

ปล่อยให้ 大向こう (โอมุโค) ผู้เชี่ยวชาญจัดการเรื่องตะโกน แล้วคุณแค่ปรบมือในจังหวะที่ถูกต้อง

เสียงเรียกเหล่านั้นมาจาก 大向こう (โอมุโค) ผู้รู้จริง มักเป็นสมาชิกแฟนคลับเฉพาะกลุ่ม ที่นั่งในที่นั่งราคาถูกด้านบนสุดท้าย และใช้เวลาหลายปีเรียนรู้ว่าควรตะโกนตอนไหนพอดี สิ่งที่พวกเขาตะโกนคือ 屋号 (ยาโก) ของนักแสดง ชื่อตระกูลของสำนัก 'Naritaya!' (成田屋) สำหรับสายตระกูล Ichikawa Danjūrō, 'Otowaya!' (音羽屋) สำหรับสายตระกูล Onoe Kikugorō ตกลงในจังหวะเสี้ยววินาทีก่อนหรือระหว่างท่าโพสดราม่า mie จังหวะคือทุกสิ่ง และต้องอาศัยความรู้ลึกซึ้งจึงจะทำให้ถูก ดังนั้นอย่าลองทำในฐานะผู้มาเยือน แค่เพลิดเพลินกับการได้ยินมัน และปรบมือพร้อมทุกคนในจังหวะปรบมือตามธรรมชาติ 🎭

มาสายหรือออกกลางฉาก

คนมาสายถูกพาเดินลงทางเดินที่มืดไปยังที่นั่งขณะที่การแสดงคาบุกิกำลังดำเนินอยู่บนเวที
NG

เดินเข้ามาหลังม่านเปิดและถูกพาไปนั่งระหว่างที่กำลังแสดง

องก์ของคาบุกิยาวและเวทีคือจุดสำคัญทั้งหมด ดังนั้นการเดินเข้ามาสายและถูกพาข้ามทางเดินมืดๆ กลางฉากหมายความว่าคุณกลายเป็นเงาเคลื่อนที่ที่บังทุกคนด้านหลัง เช่นเดียวกันกับการยืนขึ้นและเบียดออกไประหว่างจังหวะสำคัญเพราะขาชา คาบุกิมี 花道 (ฮานามิจิ) ทางเดินที่ตัดผ่านกลางผู้ชม และนักแสดงเข้าออกฉากผ่านตรงหน้าคุณ ดังนั้นการเคลื่อนไหวในที่นั่งจึงรบกวนสมาธิอย่างมาก ถือว่าม่านเปิดเป็นเส้นตายที่เด็ดขาด ไม่ใช่ข้อแนะนำ

ผู้มาเยือนซื้อตั๋วระเบียงชมองก์เดียวที่ห้องจำหน่ายตั๋ว Kabukiza ในกินซ่าก่อนการแสดง
OK

มาแต่เนิ่นๆ และถ้ามีเวลาน้อยก็ซื้อตั๋วชมองก์เดียว

มาให้ถึงก่อนกริ่งดังเพื่อให้คุณได้นั่งและตั้งตัวเรียบร้อย ถ้าคุณมาสายจริงๆ เจ้าหน้าที่อาจขอให้คุณรอจนถึงช่วงที่เหมาะสมก่อนพาไปที่นั่ง รอไปก่อน สำหรับการลองชิมครั้งแรกแบบไม่ต้องผูกมัด Kabukiza ขาย 一幕見席 (ฮิโตมากุมิเซกิ) ที่นั่งระเบียงชมองก์เดียวด้านบนหลังสุด ที่ให้คุณดูแค่องก์เดียวในราคาเศษเสี้ยวของโปรแกรมเต็ม เหมาะกับผู้มาเยือนที่ไม่อยากผูกมัดสี่ชั่วโมงกว่า ไม่ว่าคุณถือตั๋วแบบไหน ให้เคลื่อนไหวเฉพาะระหว่าง 幕間 (มาคุไอ / ช่วงพัก)

กินในเวลาที่ผิด

ผู้ชมแกะกล่องเบนโตะเสียงดังระหว่างฉากคาบุกิที่เงียบขณะที่เพื่อนบ้านชำเลืองมองด้วยความรำคาญ
NG

แกะเบนโตะที่ห่อกรอบแกรบและเคี้ยวกรุบกรับกลางองก์

Kabukiza เป็นที่ที่คุณกินได้แน่นอน แต่จังหวะคือทุกสิ่ง และการแกะเบนโตะที่ห่อพลาสติกระหว่างฉากเงียบนั้นรบกวนเป็นพิเศษ เสียงห่อกรอบแกรบ เสียงหักตะเกียบใช้แล้วทิ้ง กลิ่นของทอดลอยไปหาเพื่อนบ้านกลางดราม่า ทั้งหมดดึงห้องออกจากการแสดง อาหารเป็นที่ยินดี แต่เสียงประกอบที่คุณแกะมันระหว่างองก์ไม่เป็นที่ยินดี

ผู้ชมเพลิดเพลินกับกล่องเบนโตะ makunouchi ที่ที่นั่งของพวกเขาในช่วงพักของคาบุกิ
OK

เก็บเบนโตะไว้กินช่วง 幕間 (มาคุไอ) ช่วงพักถูกออกแบบมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆ

คาบุกิดำเนินไปพร้อมช่วงพักจริงๆ ที่เรียกว่า 幕間 (มาคุไอ) และช่วงที่ยาวที่สุดก็ยาวพอที่จะกินอาหารเต็มมื้อ สิ่งนี้ฝังอยู่ในวัฒนธรรม มักกล่าวกันว่าเบนโตะคลาสสิก makunouchi bento (幕の内弁当) ได้ชื่อมาจากการกินระหว่างองก์ Kabukiza ถึงกับมีเคาน์เตอร์อาหารและร้านเบนโตะไว้สำหรับเรื่องนี้โดยเฉพาะ กินที่ที่นั่งหรือในล็อบบี้ระหว่าง 幕間 แล้วเก็บมันให้เรียบร้อยก่อนองก์ถัดไปเริ่ม เลี่ยงอะไรที่กลิ่นแรง และกินให้เสร็จก่อนกริ่งดัง 🍱

โทรศัพท์ การถ่ายรูป และแสงจากหน้าจอ

หน้าจอโทรศัพท์เรืองแสงสว่างขึ้นบนใบหน้าของผู้ชมในโรงละครที่มืดขณะที่คนข้างเคียงเสียสมาธิ
NG

แอบถ่ายรูปเวทีหรือปล่อยให้หน้าจอเรืองแสงระหว่างการแสดง

สัญชาตญาณอยากบันทึกชุดที่วิจิตรขนาดนั้นเข้าใจได้ แต่การถ่ายรูปและวิดีโอเป็นสิ่งต้องห้ามระหว่างการแสดง จบ แย่กว่าการแหกกฎคือแสง: ในโรงละครที่มืด หน้าจอสว่างจอเดียวมองเห็นได้จากคนหลายสิบคน และแม้แต่โทรศัพท์ที่ตั้งสั่นก็ยังมีเสียงหึ่งที่ลอยไปได้ในฉากเงียบ การหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นอะไรกลางองก์ทำให้แถวของคุณสว่างทั้งแถวและดึงสายตาทุกคนออกจากเวที

ผู้มาเยือนเช่าเครื่องนำชมแบบหูฟังภาษาอังกฤษที่เคาน์เตอร์ Kabukiza ก่อนเข้าโรงละคร
OK

ปิดเครื่องโทรศัพท์ ถ่ายรูปเฉพาะนอกเวลาแสดงแต่ละองก์ และเช่าเครื่องนำชม

ปิดเครื่องโทรศัพท์ก่อนการแสดง ไม่ใช่แค่ตั้งระบบสั่น และเก็บไว้ในกระเป๋าระหว่างองก์ ผู้มาเยือนหลายคนถ่ายรูปห้องโถงและม่านลายทางอันโด่งดังก่อนการแสดงเริ่มและระหว่างช่วงพัก ให้ทำตามป้ายประกาศหรือคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ แทนที่จะกูเกิลเนื้อเรื่องกลางองก์ ให้เช่า English subtitle guide (字幕ガイド / เครื่องนำชมแบบคำบรรยาย) ภายในโรงละคร มันแปลบทพูดและอธิบายธรรมเนียมของคาบุกิไปตามการแสดง ช่วยผู้มาเยือนครั้งแรกได้มาก 🎧

คาบุกิเสียงดัง แต่ไม่ใช่แบบที่คุณคิด

คนที่มาครั้งแรกมักมาด้วยใจที่เตรียมพร้อมสำหรับประสบการณ์แข็งทื่อ เงียบราวกับพิพิธภัณฑ์ แล้วได้สิ่งตรงข้าม คาบุกินั้นกล้า: สีสันที่ปะทะกัน เสียงกลองและชามิเซ็นที่ตัดผ่านห้อง นักแสดงที่หยุดนิ่งเป็นท่าโพสดราม่า mie และเสียงตะโกนที่ทรงพลังแตกออกจากที่นั่งด้านบน มันรู้สึกอึกทึกพอที่การร่วมวงดูเหมือนยุติธรรมดี

แต่มันไม่ใช่ พลังงานนั้นมีจริง แต่มันดำเนินไปบนชุดของธรรมเนียมที่แน่นซึ่งทั้งห้องรู้ขึ้นใจ ข่าวดีคือ Kabukiza (歌舞伎座) ในกินซ่าเป็นหนึ่งในสถานที่ดั้งเดิมที่เป็นมิตรกับผู้มาเยือนที่สุดในญี่ปุ่น มีเครื่องนำชมแบบคำบรรยายภาษาอังกฤษ ตั๋วชมองก์เดียว ร้านเบนโตะ ดังนั้นคุณเดินเข้าไปแบบไม่รู้อะไรเลยและสนุกกับมันได้แน่นอน คุณแค่ต้องรู้ว่าจังหวะไหนเป็นของคุณและจังหวะไหนเป็นของขาประจำ

เสียงตะโกนไม่ใช่ของคุณ

ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดอย่างเดียวคือการปฏิบัติกับ 掛け声 (คาเคโกเอะ) เหมือนฝูงชนในสนามกีฬาที่คุณร่วมได้ เสียงเรียกเหล่านั้นมาจาก 大向こう (โอมุโค) แฟนที่เก๋าเกม มักอยู่ในกลุ่ม ที่ฝึกฝนมาหลายปีเพื่อตะโกน 屋号 (ยาโก / ชื่อสำนัก) ของนักแสดงให้ตกในช่วงหยุดครึ่งวินาทีรอบๆ ท่าโพสดราม่า ‘Naritaya!’ และ ‘Otowaya!’ ไม่ใช่การปลุกใจมั่วๆ แต่เป็นการคารวะที่แม่นยำและรู้จริง ในฐานะผู้มาเยือน หน้าที่ของคุณคือเพลิดเพลินกับการได้ยินมันและปรบมือในจุดปรบมือตามธรรมชาติ ปล่อยให้การตะโกนเป็นของคนที่หามาได้ด้วยตัวเอง

เคลื่อนไหวและกินตามตารางของโรงละคร ไม่ใช่ของคุณ

คาบุกิสร้างขึ้นรอบ 幕間 (มาคุไอ) ช่วงพักซึ่งช่วงที่ยาวกว่าให้เวลาพอสำหรับอาหารเต็มมื้อ และมักกล่าวกันว่า makunouchi bento (幕の内弁当) กล่อง “ระหว่างองก์” ได้ชื่อมาจากช่วงพักนี้ กินตอนนั้น ที่ที่นั่งหรือล็อบบี้ และเคลื่อนไหวระหว่างฉากเฉพาะในช่วงพักเหล่านี้ ระหว่างองก์ ให้อยู่กับที่ ทางเดิน 花道 (ฮานามิจิ) ทอดผ่านกลางผู้ชมพอดี และเงาที่เคลื่อนที่ทำลายมันสำหรับทุกคนด้านหลังคุณ ถ้าคุณมีเวลาน้อย ตั๋วชมองก์เดียว 一幕見席 (ฮิโตมากุมิเซกิ) ให้คุณลองชิมหนึ่งองก์โดยไม่ต้องผูกมัดทั้งโปรแกรม

ไฟหรี่ลง เก็บโทรศัพท์ไป

สุดท้าย โทรศัพท์ ปิดเครื่อง ไม่ใช่แค่ตั้งระบบสั่น และเก็บไว้ระหว่างองก์ การถ่ายรูปและบันทึกระหว่างการแสดงเป็นสิ่งต้องห้าม และแม้แต่หน้าจอที่เรืองแสงก็เป็นการรบกวนในที่มืด ถ่ายรูปห้องโถงก่อนการแสดง (ตามป้ายประกาศ) และเช่า English subtitle guide (字幕ガイド) แทนการเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์เพื่อตามเนื้อเรื่อง

ดังนั้นก่อนม่านขึ้น ลองตรวจสอบอย่างรวดเร็วสามข้อนี้

Quick check

Can you spot the right move?

  1. Q1 ผู้มาเยือนครั้งแรกควรร่วมวงตะโกน 掛け声 (คาเคโกเอะ) ระหว่างการแสดงไหม?

  2. Q2 กินเบนโตะระหว่างการแสดงคาบุกิได้ไหม?

  3. Q3 ถ่ายรูปห้องโถงก่อนการแสดงเริ่มได้ไหม?